Wygenerowano:
30.05.2022
18:03:20

Przejdź do spisu książek
Wygenerowano programem:
Q-Księgozbiór 3000





Powrót człowieka pierwotnego

( Rand, Ayn )

Spis cytatów dla wybranej książki

Strona Treść cytatu Słowa kluczowe / uwagi
17 Zajścia wzbudziły szczególną reakcję mediów w całej Ameryce. Był to nagły i, wydawałoby się, spontaniczny zalew artykułów, analiz i reportaży wykazujących zadziwiającą jednomyślność przejawiającą się w kilku podstawowych aspektach: w bezpodstawnym przypisywaniu Ruchowi znaczenia ogólnonarodowego; w zniekształcaniu faktów za pomocą niezrozumiałych ogólników; w przyznawaniu rebeliantom statusu rzeczników amerykańskiej młodzieży; co łączyło się z pochwałą ich „idealizmu” i „oddania” na rzecz aktywności politycznej oraz uznaniem ich za symptom przebudzenia się studentów z „politycznej apatii”. Jeśli kiedykolwiek większość prasy oddała się robieniu z igły wideł, to właśnie wtedy. propaganda

media



18 Ku zaskoczeniu naiwnych nie zakończyło to rebelii – im więcej spełniano żądań, tym więcej ich stawiano. Gdy administracja zwiększała swe wysiłki na rzecz udobruchania Ruchu, ten intensyfikował prowokacje. sprzężenie zwrotne



Dodatnie sprzężenie zwrotne
19 Mutantami powstałymi w wyniku tego oddziaływania są zniekształcone młode istoty pełne chronicznego przerażenia, krzyczące, że nic nie wiedzą i chcące rządzić wszystkim. edukacja

CŻC - cykl życiowy człowieka



26 Odwaga moralna nie jest cechą charakterystyczną dzisiejszej kultury, ale obecnie w żadnej innej dziedzinie moralne tchórzostwo nie przejawia się tak obrzydliwie i bez osłonek. Większość komentatorów nie zdobywa się na własną, niezależną ocenę opisywanych wydarzeń, co więcej, opierają się oni na podpowiedziach rebeliantów, a w dodatku spośród narzekań buntowników przyjmują i uzasadniają jako domniemaną przyczynę rebelii najbardziej powierzchowne, pozbawione znaczenia i dlatego najbezpieczniejsze stwierdzenie, a mianowicie fakty, że uniwersytety stały się „zbyt wielkie”. dziennikarze



28 A teraz zauważmy, że w całej masie komentarzy, ocen i interpretacji (łącznie z rozwlekłym reportażem „Newsweeka”, który zawierał statystyki na każdy wyobrażalny temat dotyczący życia studentów) nie zostało powiedziane ani jedno słowo o treści współczesnej edukacji, o naturze idei, które są wpajane przez dzisiejsze uniwersytety. Podnoszono i rozważano każdą możliwą kwestię z wyjątkiem pytania: Jakiego myślenia uczy się studentów? Tego problemu najwyraźniej nikt nie ośmielił się poruszyć. dziennikarze

edukacja



34 Młodzi ludzie szukają spójnego poglądu na życie, czyli filozofii, szukają znaczenia, celu, ideałów, i w większości przyjmują to, co dostają. To w wieku lat -nastu i dwudziestu kilku większość ludzi szuka odpowiedzi na filozoficzne pytania i ustala przesłanki swego myślenia na dobre i złe, na resztę swego życia. Niektórzy nie dochodzą nawet do tego stadium, inni nigdy nie zaprzestają poszukiwań, ale większość słucha głosu filozofii jedynie przez parę krótkich lat. To ich właśnie, po części nawet nie bez ich winy, trwale kaleczy współczesna filozofia.

Nie myślą samodzielnie ani nie są twórczy intelektualnie; nie potrafią oprzeć się zalewowi nowoczesnej sofistyki. Niektórzy z nich poddają się po jednym czy dwu niezrozumiałych kursach, przekonani, że myślenie to strata czasu, i w wieku dwudziestu pięciu lat popadają w letargiczny cynizm lub stają się bezradnymi babbitami. Inni akceptują to, co słyszą, przyjmując wszystko ślepo i dosłownie – ci stają się dzisiejszymi aktywistami.

CŻC - cykl życiowy człowieka



35 Dodać należy opozycję wobec „budowania systemów”, tj. wobec integracji wiedzy, co powoduje, że materiał jednego wykładu przeczy treści innego, każdy temat unosi się w próżni i musi zostać przyswojony w oderwaniu od jakiegokolwiek kontekstu, a wszystkie pytania o to, jak te tematy połączyć, odrzuca się, wyśmiewa i wyszydza.

Dodać należy arbitralną, bezładną i przypadkową organizację programu poszczególnych przedmiotów, brak jakiejkolwiek hierarchicznej struktury przekazywanej wiedzy, brak jakiegokolwiek porządku czy ciągłości, mieszaninę wykładów dotyczących pozbawionych kontekstu błahostek i podsumowań pozbawionych myśli przewodniej, przenikającą wszystko niezrozumiałość, arogancko wyznawaną irracjonalność i w konsekwencji konieczność wkuwania na pamięć zamiast uczenia się, konieczność recytowania zamiast rozumienia, konieczność utrzymania w pamięci kakofonii niejasnego żargonu dość długo, by zdać egzamin.

edukacja



36 W większości funkcjonują znacznie bardziej kompetentnie i racjonalnie jako jednostki niż jako członkowie ciał zbiorowych. ja / grupa



133 W metafizyce Nietzschego Apollo jest symbolem piękna, porządku, mądrości i sprawności, czyli symbolem rozumu. Dionizos jest symbolem nietrzeźwości, lub raczej Nietsche utożsamia nietrzeźwość z tym, co Dionizos reprezentuje: z dzikimi, pierwotnymi uczuciami, orgiastyczną radością, z tym co stanowi ciemny, dziki, niepojmowalny element w człowieku; a zatem Dionizos jest symbolem emocji. Rozum / Emocje



136 Najgłębsza przepaść dzieli w tym kraju nie biednych i bogatych, ale naród i intelektualistów. W swoim poglądzie na życie naród amerykański jest w przeważającym stopniu apolliński, natomiast tworzący „główny nurt” intelektualiści dionizyjscy.

Znaczy to, że naród jest zorientowany na rzeczywistość, zdrowy rozsądek i technologię (co intelektualiści określają jako podejście materialistyczne i właściwe klasie średniej); intelektualiści natomiast są zorientowani na emocje i panicznie poszukują drogi ucieczki przed rzeczywistością, z którą sobie nie radzą, i przed cywilizacją technologiczną, która ignoruje ich uczucia.

Rozum / Emocje

intelektualiści

dziennikarze

Aktorzy



138 Tego samego dnia David Brinkley […] zauważył, że skoro człowiek może obecnie dzięki telewizji sam wszystko widzieć i słyszeć bezpośrednio, […], to komentatorzy nie będą już potrzebni. Jeśli tak to należałoby założyć, że postrzegane wydarzenia automatycznie dostarczą człowiekowi wniosków pojęciowych. Tymczasem naprawdę, im więcej ludzie postrzegają, tym bardziej potrzebują pomocy komentatorów, i to takich, którzy potrafią dostarczyć im analizy pojęciowej. komunikacja

Ahamkara

dziennikarze



154 Dla dzisiejszej kultury typowe jest to, że ci przedstawiciele kipiącej wściekłością wrogości są uznawani za propagatorów miłości. lewactwo

taktyka von Cezarra



155 Ich histeryczne inkantacje czczące „teraz” były szczere: dana chwila jest wszystkim, co istnieje dla takiej działającej wyłącznie na poziomie postrzeżeń, przykutej do konkretów, niemal zwierzęcej mentalności; uchwycenie „jutra” wymaga olbrzymiej ilości abstrakcji, intelektualnego wyczynu dostępnego jedynie dla pojęciowego (tj. racjonalnego) poziomu świadomości. myślenie redukcjonistyczne

myślenie teoriogrowe

lewactwo



163 Dyktatura musi ogłosić jakiegoś rodzaju odległe cele oraz moralne ideały, by móc uzasadnić swe rządy i poświęcenia, których się domaga; stopień, w jakim udaje się jej przekonać swe ofiary, równy jest stopniowi niebezpieczeństwa, jakie sama na siebie sprowadza; prędzej czy później sprzeczności zostaną rzucone jej w twarz przez najlepszych z poddanych: najzdolniejszych, najbardziej inteligentnych, najuczciwszych. Tak oto dyktatura jest zmuszona nie ustawać w niszczeniu swych najlepszych „ludzkich zasobów”. Czy to potrwa pięćdziesiąt czy pięćset lat, w końcu pozostaną jej do rządzenia i eksploatacji ambitne zbiry i pogrążone w letargu trutnie; reszta umiera młodo, duchowo i fizycznie. dyktatura

Fizyka Człowieka



182 Jest i było mnóstwo dowodów na to, że przekleństwem przeważającej większości ludzi jest bierność, bezwład i strach, a nie ambicja i odwaga. Ahamkara

rachunek populacyjny